Eindsprint
Als je je eindsprint inzet dan graag op het juiste moment, als je te laat gaat verlies je hem, ga je te vroeg dan verzuur je. ik ben de laatste maand vol op aan het sprinten aan het vechten tegen de walgelijke geruchten- roddels en leugens in de pers maar de echte eindsprint gaat nu beginnen. Ik weet dat het voor veel mensen lijkt alsof ik van de aardbodem ben verdwenen. maar nee! Ik vecht in stilte. Om twee redenen omdat ik voel dat ik me niet hoef te verdedigen in het openbaar, ik hoef niet in het rond te schreeuwen dat ik onschuldig ben. Een rustig geweten schreeuwt niet! Er is onlangs een punt gekomen waar
op ik heb besloten dat het vechten via mijn advocaat gaat en die wil voor hij iemand aansprakelijk stelt de zaak goed rustig voor bereiden. Dat zal een aanval zijn van mijn kant, er is namelijk naar mij toe geen enkele zaak tegen mij gaande, geen een klacht van een organisatie maar wel een enorme media gekte. Ik verzeker je, ik laat deze roddels en geruchten in de media niet zomaar over me heen komen. Ook verzeker ik je hier dat ik niet als een dagtaak bezig wil zijn me te verdedigen. Geruchten en media elke reactie die ik er op los laat is nieuwe input voor mensen die er op uit zijn je zwart te maken. Daarom heb ik besloten hier te laten weten dat er niets aan de hand is, niets geen proces, geen klacht, niets dan geruchten en media. Plus ik wil laten weten dat de eindsprint richting bepaalde media waar ik me mateloos aan erger gaat beginnen maar dan via mijn advocaat. Op deze manier kan ik in rust proberen mijn energie op mijn training te richten. En ik zo kunnen bepaalde zaken officieel de wereld uit worden geholpen!

In de Nederlandse atletiek wil ik stellen dat ik blij ben met de steun vanuit de atletiekbond. Ik ben heel blij met de steun van veel mensen om me heen en mensen die mij goed kennen, zowel ook atletiekfans die de geruchten niet voor feiten aannemen en me heel bijzondere berichten sturen. Iedereen die dit leest en die tot deze groep behoort, ik kan niet uitdrukken/opschrijven hoe vreselijk belangrijk dat voor me is en hoeveel steun me dat geeft.

Ik wil verder, Ik wil vooruit, richting de Olympische spelen in Londen 2012. Momenteel verblijf ik in USA, mijn vriend woont daar en op deze manier zijn we dichter bij elkaar. Ook is Boulder USA een geweldige plek waar ik me rustig op mijn training kan richten op 2000 meter hoogte. Ik wil me richten op de toekomst, verleden telt niet in topsport. Ik heb nieuwe geweldig inspirerende en professionele mensen om me heen en een super groep atleten waarmee ik kan trainen. Mijn focus is op deze positieve zaken die ik nu mee maak….vooruit…en de eindsprint is nu officieel begonnen!

Groeten, Adrienne

Goed punt is dat ik zeker genoeg meemaak. waar begin ik? Laat ik maar beginnen met dat ik het hier in USA super naar me zin heb. Het is ongelofelijk mooi om hier te kunnen trainen in de bergen en ik ontmoet ontzetten veel bijzondere inspirerende mensen en atleten. Ook is het zo veel fijner en relaxter om dichterbij mijn vriend te zijn in de zelfde tijdszone zodat we samen geweldig veel fijne tijd kunnen doorbrengen. ja overall voelt alles als een fijn nieuw begin. Een klein zwart harig beestje met 8 poten bracht echter een hardnekkige verstoring in mijn fijne USA trainingsleven afgelopen week. Het begon met een pijn in mijn lage kuit rond een wondje dat ik had opgelopen waarschijnlijk tijdens een lange duurloop van 90 min in de boulder foothils. De volgende dag voelde in een venijnige scherpe pijn rond het kleine wondje en de dag erop kon ik nauwelijks hardlopen. De pijn begon uit te stralen naar mijn soleo en het voelde ontstoken waardoor ook mijn achiles begon te trekken. Oef…de dokter vertelde me dat het een spinnen beet was. Een stom wit creme’tje en na twee dagen begon het wondje rustiger te worden en mijn onderbeen voelt weer enigszins normaal. Nu de spinnen beet overwonnen en weer rustig de training hier opbouwen in de bergen onder de zon. Een nieuwe geweldige inspirerende omgeving, inspirerende mensen en een nieuwe look check foto waar ik jullie run2dayers zit te schrijven!

Ik hou jullie op de hoogte van de avonturen hier en heb ook al races gepland in USA & NL..later more!

Groetjes Adrienne

Yo Run2Day
Hieronder een kort stukje over de race , zaterdag vlieg ik naar de USA…yooeeehhh cool…ik ga daar ook racen en ben nieuwe plannen qua coaching aan het maken, veel nieuws de komende tijd en dus voor de blogs…Ik ga ook daar mooie foto’s maken in de bergen, super cool, dat kunnen we posten op de Run2Day website.
okay talk soon! en super thanks voor jullie support!
hasta pronto

2011 een nieuwe start met belangrijke overwinning!

Ik heb het nieuw jaar ingeluid met een belangrijke overwinning. Na een roerig december voelt 2011 meer dan ooit als een nieuwe start.
Het was heerlijk om weer lekker te racen door de modder, de kou, de regen en geweldig te zien hoeveel mensen er afgelopen zaterdag speciaal naar de Florijnloop kwamen om me aan te moedigen. Hartverwarmend in de Nederlandse kou waar ik nog steeds niet echt aan kan wennen. Ik weet het ik ben Nederlandse maar ik realiseer me dat ik heel bevoorrecht ben geweest de afgelopen 2 jaar in de zuiderse warmte. Na deze overwinning en frisse start van 2011 vlieg ik zaterdag naar Amerika, waar ik voorlopig mijn training op 2000 meter hoogte vlakbij het hardloop paradijs Boulder ga afwerken. Lekker even weg van alles en alleen het vizier op mijn training en rust. Ook een fijne locatie omdat ik niet zo ver meer van mijn vriendje verwijderd ben, een dag rijden om elkaar te zien is toch anders dan een dag en 1000 euro vliegen van elkaar vandaan. Het voelt goed deze nieuwe start, mijn overwinning afgelopen weekend en de spanning voor mijn nieuwe avonturen. Ik hou vreselijk van lopen, dit jaar voelt als weer een nieuw begin, een nieuw avontuur op weg naar keiharde races deze zomer….
heel misschien, als het erin zit kom ik terug naar Nederland voor het NK cross…tot dan hou ik jullie op de hoogte van mijn avontuur op hoogte en de opkomende Amerikaanse races.

Run2Day wenst Adrienne veel succes in de States en houd iedereen met de blogs op de hoogte, so stay tuned!

Nu weer terug in Madrid city staat er weer een fiks menu aan training op het programma maar deze overwinning en het EK in het vooruitzicht geven me bergen vol energie voor de laatste 27 dagen tot het EK…

Hoe toepasselijk; het lijkt vandaag alsof ook in zuid Europa eindelijk de eerste herfstdag is aangebroken. Sinds tijden is het kwik beneden de 15C gedaald en een forse storm blaast krachtig over Madrid heen. En ik moet bekennen; I love it! Begrijp me niet verkeerd; ik hou van de zomer, weet je; late zonsondergang die de lucht boven de bergen oranje kleurt, weekenden in de koele bergen doorbrengen, en al de mensen en muziek op straat, maar de warmte in Madrid is soms ook hatelijk. Overdag kun je niet veel meer doen dan siësta houden en fatsoenlijk trainen kan als de zon achter de bergen weg zakt. De koelere dagen is als de terugkeer van een oude vriend waar we lang op hebben gewacht, herfst in Madrid komt dichtbij perfectie, niet een wolk in de lucht zo’n 20c. Ik voel me bevoorrecht dat ik hier mijn EK voorbereiding kan doen en denk echt dat ik stapje voor heb op noordelijke landen waar mensen strijden met kou en sneeuw. Blessures liggen op de loer in nat en koud weer maar vooral de zon hier is een bron van energie en herstel.

Vandaag voel ik voor het eerste een scherpe kou in de lucht en ik kan weer trainen in lange mouw en lange tight, het zal niet lang duren tot de bergtoppen ten noorden van Madrid onder een laag sneeuw schuil gaan. Op deze herfstige dag merk ik dat ik een Nederlandse ben. Het is grappig dat het gene dat het gros van de Nederlanders zo haat; de kou, wind en regen op een dag als vandaag heerlijk aanvoelt. En… het maakt de cros-ster in me wakker!

Het EK staat voor de deur; precies een maand te gaan tot het startschot knalt in de Algarve in Portugal. Ik lig op schema, alles gaat volgens plan en ik sta er super voor, aankomend weekend loop ik mijn eerste cross (check back voor een update). Mijn teleurstellende zomer heeft me vreselijk hongerig gemaakt. De Spaanse warmte, mijn geweldig kundige Spaanse coach en super professionele trainingsgroep zorgen voor de perfecte omstandigheden voor een top voorbereiding. Maar op een dag als vandaag kijk ik uit naar crossen in een modderig en koud Warandebos tijdens de Warandeloop of een wit besneeuwd parcours in de Sylsterloop in Soest met een kop snert na afloop. Oh yeah, I love crossen….strijden met de elementen, mezelf en mijn tegenstanders.

Volg hier de laatste maand tot het EK cross, mijn cross resultaten OF nog beter!! Boek een ticket naar zonnig Algarve en in het Oranje af om me aan te moedigen….:)

Ik heb de metro genomen naar mijn favoriete wijk in Madrid: Tribunal. Als je ooit in Madrid bent moet je hier zeker even rondhangen. Eind van de middag komt alles hier tot leven, kleine vintage stijl cafés, kunst galerijtjes en bijzondere boetiekjes en yes they are still alive: hippies & gipsy´s all over the place. Love this happy place!
Ik ben neergestreken in Lolina vintage cafe één van mijn favo places (zie mijn uitzichtfoto links). Okay, genieten van een vrije middag voelt alleen goed na hard werken. En ik kan je verzekeren, I did!

Ben heel erg blij met hoe ik tot nu toe heb kunnen trainen. Na het WK indoor heb ik een lange periode hard en veel getraind. Volgende week reis ik naar NL om dan zondag de 5000 in Hengelo mijn baanseizoen af te trappen. Ik wil hierbij een oproep doen aan al mijn run2dayers om zondag 30 mei naar de Hengelo FBK games te komen om me te komen aanmoedigen.
Ik kijk er erg naar uit om aan mijn home public mijn goede vorm te showen. 12,5 ronden is even een andere mindset dan de 3, ¾ van de 1500 meter… Dus…Por favor, come to cheer! Tot in Hengelo!!

Afgelopen maandag tijdens een duurloop in de bergen viel ik erg hard tijdens het bergaflopen. Ik rolde een stuk door naar benenden ppff schaafde me knie open aan een scherp stuk steen en draaide me enkel. Pppfff was bont en blauw…hechtpleisters op me knie en een dikke enkel was t resultaat. Ik was echt bezorgd, gewoon lopen deed me echt pijn die maandag..maakte me meteen zorgen over me enkel en of ik training zou missen etc etc etc.

Nu zondag 6 dagen later weet ik dat die val alleen een kleine bump on the road to Barcelona EK was. Ik heb een dag rust genomen na m´n crash, verder heeft mijn fysio en vele zakken ijs wonder werk gedaan. In ieder geval doet zo´n kleine tegenslag me vooral heel erg realiseren hoe erg ik van lopen hou. Ik ben heerlijk aan t trainen en voel me echt zo happy dat ik de mogelijkheid heb me hier in Spanje voor te bereiden om het baanseizoen. Elke dag wakker worden met zon en een blauwe lucht geeft al zoveel extra energie! Er is nog veel werk te doen maar ik heb er super zin in…Barcelona EK on my mind! Ik hou jullie op de hoogte..

Wil je me van dag tot dag volgen: www.twitter.com/adrienneherzog

Een update vanuit Spanje, terwijl in Vancouver de spelen bezig zijn, en alle Nederlanders voor de buis schaatsen kijken, schijnt hier lekker de zon! De afgelopen maand heeft voor mij in het teken gestaan van hard en veel trainen. Na alle cross wedstrijden heb ik de draad weer opgepakt en heb ik me volledig gericht op een goede basis leggen voor een harde 3000 meter indoor. In principe richt ik me op deze zomer, het baanseizoen met als hoogtepunt het EK in Barcelona. Toch denk ik dat het goed is niet te ver in de toekomst te staren. Je weet nooit hoe het loopt deze zomer…

Omdat ik weet dat ik in de vorm van me leven ben deze winter heb ik met mijn Spaanse coach besloten de indoorbaan op te zoeken. Ik heb niet erg veel aangepast in mijn training en heb zelfs maar drie keer mijn spikes aangetrokken. Maar dat bleek genoeg, ik ben er klaar voor. Volgende week zondag loop ik de Aviva Grand Prix in Birmingham. Tussen al het schaatsen door zal dat op BBC of misschien ook Europsort te zien zijn. Mijn doel? Een harde tijd, lees…een dik PR!!!
Na Birmingham beslis ik of ik de 3000 ook ga lopen tijdens het WK indoor van 10 tot 14 maart in Doha. Doha waar is dat? Dat is in Quatar en ja, daar is het zo´n 30 graden nu. Grappig gebeuren om dan indoor te lopen. Zo niet dan sta ik aan de start tijdens het NK cross!

Al met al, ik ben nog niet klaar deze zomer! Birmingham here I come!

Bijgevoegd wat fotos van mijn krachttraining in Madrid. Hard trainen is niet alles hard of veel lopen. Het is een complex geheel…..

En een collage van een fotoshoot hier, omdat ik echt niet de hele dag atleet ben…

De crossen zitten er erop en dat vind ik best heel lekker!! Ik heb na Soest nog twee wedstrijden gelopen, waar ik nog twee heel mooie resultaten heb neergezet. 2e Amorebieta (noord Spanje) en 7e in Sevilla. Vooral Amorebieta heb ik vreselijk van genoten. Het was de dag voor de wesdtrijd abnormaal weer in Noord spanje, het sneeuwde vreselijk toen we vanuit Madrid richting het noorden gingen en zo liep ik de dag erop opnieuw een cross door de sneeuw heen.

Ik voelde me ondanks dat ik erg veel had getraind super goed en liep op kop samen met 2 keniaanse loopsters. Ik kreeg ontzettend veel aanmoediging omdat ik als enige blanke mee kon met de kenianen. Ik finishde 2e, en liet in deze wedstrijd Rosa Morato de nummer 2 van het EK cross 40 sec achter me ook een Keniaanse die 4e op het WK 10km was deze zomer liet ik achter me. De week erop heb ik de cross Italica in Sevilla gelopen, dit keer met 20 graden en heerlijk veel zon, wat een contrast. Ik werd 7e, achter een peleton kenianen, wat een zware wedstrijd. Deze cross is na het WK de beste cross in de wereld. Ik was erg blij dat ik weer als eerste europese kon finshen en de nummer 2,4,5en6 van het EK cross weer ver achter me had. Met een gemiddelde van 3,13 per km op een zeer heuvelachtig pacours zit de basis nog erg goed. Ik heb nu even een paar dagen genomen om een beetje te herstellen want ik was moe van het reizen en alle wedstrijden en nu ga ik richting de indoor banen! Ik ben van plan een harde 3000 te gaan lopen in Birmingham op 20 febrauri. Ik hou jullie op de hoogte over hoe mijn voorbereiding verloopt.

Maar nog even terug naar 2009, ik heb het jaar afgesloten met een super overwinning in Soest. Deze wedstrijd is erg bijzonder voor mij.Ik wilde het jaar graag weer afsluiten in soest. Ik ben nog steeds in een hele goede vorm en liep vreselijk makkelijk weg van de rest van het veld. Ik heb onwijs genoten van het gemak waarop ik liep en ook van alle aanmoedigingen en leuk reacties na mijn EK medaille. De enige echte zware factor was de snijdende kou. Bij de finish kwam de NOS camera op me af en ik heb ze even laten wachten tot mijn mond weer ontdooid was..ik kon nauwelijks normaal praten van de kou…

Nu weer terug in spanje, blik staat weer op vooruit, er moet weer hard gewerkt worden nu. Ik zal nog wat blijven crossen maar focus ligt op de baan en bij gewoon heel hard trainen. Half februari maak ik nog een uitstapje naar de indoor baan. Ik wil een heel harde 3000 indoor gaan lopen vanuit mijn goede cross vorm….dus keep watching me!!!

Interview met Adrienne Herzog door de NOS

Samenvatting Sylvestercross in Soest